۱۸ مرحله کلیدی در تکامل ایجاد هارد درایوها

باورکردنی نیست که تنها ۳۰ سال پیش بالاترین توان قابل ذخیره شما ۵ مگابایت اطلاعات بود و یک کنترل­کننده کاملا جداگانه آن را اداره می­کرد! ولی، این تکنولوژی برای شماست. تکنولوژی به صورت خطی رشد نمی­کند، بلکه رشد آن تصاعدیست، و تماشای این رشد یکی از چیزهای مورد علاقه ماست. با در نظر داشتن چنین واقعیتی، ما روند تکامل حافظه رومیزی را، در قالب تصویری، به شما تقدیم می­کنیم. لذت ببرید!

تکامل حافظه کامپیوترهای شخصی

RAMAC 305 (1956): واضح است که این حافظه در یک کامپیوتر شخصی به کار نرفته بود، ولی عمدتا گفته می­شود که RAMAC 305 اولین هارددرایو جهان بود.

Shugart ST506  (۱۹۸۰): نخستین هارددرایوی که برای میکروکامپیوترها ساخته شد و حجم عظیم ۵مگابایتی را ذخیره می­کرد. سرعت چرخش آن ۳۶۰۰ دور بر دقیقه بود و زمان جستجوی آن در مدل دوصفحه­ای­­اش ۸۵ میلی­ثانیه بود. بر خلاف هارددرایوهای مدرن که کارت کنترل­کننده دیسک داشتند، کنترلرهای ST506 جدا بودند. پنج سال طول کشید تا این تلفیق انجام شود. Shugart که نام خود را از Al Shugart گرفته بود سرانجام به سی­گیت (Seagate) تبدیل شد.

حافظه ST412 کمپانی Shugart (1981): حافظه ۱۰مگابایتی ST412 درایو استاندارد در کامپیوتر شخصی XT کمپانی IBM بود که در سال ۱۹۸۳ عرضه شد. این حافظه مدل ارتقایافته­ای از حافظه ST506 اولیه بود. نرخ تبادل داده اسمی در ST412 برابر ۵mb/s و نرخ MTBF (زمان متوسط بین نقایص) در آن ۱۱۰۰۰ ساعت بود.

در سال ۱۹۸۳ حافظه Rodime با خلق نخستین هارددرایو سه و نیم اینچی عرضه شد.

هارددرایو Hardcard کمپانی کوانتوم (۱۹۸۵): رابط SCSI که به تازگی پا به عرصه وجود گذاشته بود بی­درنگ توسط بسیاری از کمپانی­های سازنده کامپیوتر به خدمت گرفته شد که کمپانی اَپل مشهورترین آنها بود.

(۱۹۸۶): کمپانی Conner یک درایو سه و نیم اینچی عرضه کرد که ارتفاع آن یک اینچ بود. احتمالا ضریب شکل (form factor) کامپیوترهای امروزی از آن الهام گرفته است.

(۱۹۸۶): رابط SCSI که به تازگی پا به عرصه وجود گذاشته بود بی­درنگ توسط بسیاری از کمپانی­های سازنده کامپیوتر به خدمت گرفته شد که کمپانی اَپل مشهورترین آنها بود.

هارددرایو WD1000JB کمپانی وسترن دیجیتال (۲۰۰۱): وسترن دیجیتال نبرد در حوزه حافظه­های میانی را با عرضه مدلهای “Jumbo Buffer” با حافظه پنهان (cache) 8مگابایتی  در هاردرایو ۱۰۰ گیگابایتی WD1000JB شعله­ور کرد. درایوهای مصرف­کننده معمول در آن زمان دارای حافظه پنهان ۲مگابایتی بودند.

ساتا (۲۰۰۲): در سال ۲۰۰۲، ساتا توانست بزرگترین تغییر در رابطهای درایو کامپیوترهای شخصی را در درازمدت عرضه کند. ساتا (ابتدائا با سرعت ۱۵۰ MB/s) با کنار زدن ATA100 (و ATA133) با موفقیت به رابط استاندارد برای کامپیوترهای شخصی تبدیل شد.

هارددرایو ۳۶۰گیگابایتی Raptor کمپانی وسترن دیجیتال (۲۰۰۳): وسترن دیجیتال با عرضه درایو ۱۰۰۰۰ دور بر دقیقه که مصرف­کنندگان را هدف قرار داده بود نخستین قدم را در جهت جلب رضایت علاقه­مندان برداشت. حافظه ۳۶۰گیگابایتی Raptor با استفاده از رابط ساتا به روند موفق و محبوب خود ادامه داد تا اینکه در سایه درایوهای مقرون به صرفه SSD قرار گرفت.

سیگیت ۷۵۰ (سال ۲۰۰۶): سیگیت سطح نبرد حافظه­ها را با ارائه نخستین هارددرایو ۷۵۰گیگابایتی یک پله دیگر بالاتر برد.

حافظه Deskstar 7K1000 کمپانی هیتاچی (۲۰۰۷): اعداد رُند محبوب هستند و شکستن سد ۱۰۰۰گیگاباتی نبرد حافظه­ها را در مرحله­ای متمایز از دیگر مراحل قرار داد.

حافظه Barracuda 7200.11 (2008): کمپانی سیگیت اولین هارددرایو یک و نیم ترابایتی را عرضه نمود.

حافظه Caviar Green 2 ترابایتی وسترن دیجیتال (۲۰۰۹): کمپانی وسترن دیجیتال نخستین هارددرایو ۲ ترابایتی را عرضه نمود.

حافظه Caviar Green 3ترابایتی وسترن دیجیتال (۲۰۱۰): نبرد حافظه­ها به سرعت از سد ۲ترابایت گذشت ولی فقط جدیدترین کامپوترهای دارای رابط میان افزار توسعه پذیر یکپارچه (UEFI) و سیستمهای عامل ۶۴بیتی قادر به کار با آنها بودند.

این حافظه نه اولین درایو دو و نیم اینچی ساتا در بازار بود و نه بالاترین سرعت نوشتن را داشت. ولی برای مدتها مناسبترین مدل SSD بود. این هارددرایو با سرعت خواندن ۲۲MB/s در عین سرعت نوشتن ۶۵MB/s هیچ یک از خصوصیات نامطلوب شایع در میان SSDهای اولیه را نداشت.

درایوهای دارای کنترلر Indilinx Barefoot در اواسط سال ۲۰۰۹ ظهور پیدا کردند که سرعت بیش از ۱۷۵MB/s، پشتیبانی از TRIM، و عملکردی باثبات را ارائه می­نمودند. درایوهای Barefoot مانند  Torqxکمپانی پاتریوت در بازار میدانداری می­کردند تا اینکه کنترلر SF-1200 سندفورس عرضه شد.

در سال ۲۰۱۰، کمپانی سندفورس حرکت مخفیانه را کنار گذاشت و کنترلر SF-1200 را عرضه نمود که قابل استفاده با همه حافظه­های NAND flash است، حافظه پنهان آنبورد خودش را دارد (بدون DRAM!) و سرعت خواندن و نوشتن آن ۲۰۰MB/s می­باشد که با سرعتهای تصادفی بالای ۴KB همراه شده است. اگرچه درایوهای Barefoot همچنان فروش بالایی دارند، ولی کنترلر نسل اول سندفورس تقریبا تجهیزکننده همه درایوهای بزرگ سال ۲۰۱۰ بود.